| |

Internalizacja otrzymanych komunikatów

Rodzice ponoszą odpowiedzialność za przekazywanie dzieciom różnego rodzaju komunikatów, które pozostają z nimi na całe życie. Nie wszystkie mają negatywny wydźwięk, ale wszystkie wywierają wpływ na nasze poczucie wartości oraz na to, na jakim miejscu w świecie siebie widzimy. Niezależnie od tego, czy usłyszymy: „Jesteś zupełnie jak ojciec – nigdy nic z ciebie nie będzie” czy „Jesteś taką miłą dziewczynką. Dorośniesz, wyjdziesz za mąż i będziesz miała gromadkę dzieci” – taki komunikat może stać się samosprawdzającą przepowiednią.

Takie komunikaty nie zawsze przybierają formę werbalną. Czasami są to ukryte oczekiwania dotyczące tego, w jaki sposób powinnaś postępować. Często na początku naszej wspólnej pracy klientki potrzebują pomocy w dotarciu do komunikatów z dzieciństwa i przeanalizowaniu ich wpływu na teraźniejszość. Nasze mocne strony rozwijają się często w odpowiedzi na ukryte lub otwarcie wyrażone oczekiwania czy żądania rodziców. W rezultacie mamy skłonność do przesadnego polegania na naszych mocnych stronach i niechętnie zmieniamy nawyki, nawet jeśli takie wzorce zachowania przestają być skuteczne.

Pozwól, że posłużę się przykładem. Jowita była najstarsza z siedmiorga rodzeństwa. Oboje rodzice byli alkoholikami i potrzebowali jej pomocy w wychowaniu młodszych dzieci. Jak w przypadku wielu dzieci z rodzin alkoholików, Jowita była nadmiernie czujna, bardzo odpowiedzialna i opiekuńcza wobec rodzeństwa. Nikt jej nie mówił, że musiała taka być, po prostu taka była. Te same zachowania przynosiłyjowicie korzyści na początku kariery zawodowej. Zwierzchnicy doceniali, że wykazywała inicjatywę, brała nowych członków zespołu pod swoje skrzydła i pokazywała, jak wszystko działa, a także że zawsze dostrzegała potencjalne problemy lub bariery stojące na drodze osiągnięcia celów jej działu.

Jednakże w późniejszych latach identyczne zachowania przeszkodziły jej w osiągnięciu pełni możliwości. To, co kiedyś postrzegano jako umiejętność przewidywania problemów, teraz opisywano jako nadmiar krytycyzmu. O ile kiedyś ceniono jej gotowość do opieki nad nowymi pracownikami, teraz te same zachowania odbierano jako niepożądane i nacechowane nadmierną potrzebą kontrolowania. A jeden z jej największych atutów- inicjatywa – był teraz postrzegany jako bezwzględne dążenie do zdobycia najlepszych projektów.

Jowita bardzo dobrze zinternalizowała komunikaty odebrane w dzieciństwie, nawet jeśli nigdy nie zostały one wyrażone za pomocą słów. Wyobraź sobie więc, jak głęboko docierają komunikaty werbalne. W naszej wspólnej pracy musiałyśmy się skupić nie na tym, by odrzuciła metody działania, które zapewniły jej sukces na początku kariery, lecz na tym, by wykształciła alternatywne sposoby zachowania, z których mogłaby skorzystać w miarę potrzeb. Przykładowo, zamiast za każdym razem zgłaszać się na ochotnika do realizacji trudnych zadań, powinna się zastanowić, czy ktoś inny nie mógłby nauczyć się czegoś, pracując przy takim projekcie. Zamiast od razu wytykać błędy, mogłaby przymknąć oko na te mniej istotne, tak by inni mogli z nich wyciągnąć naukę i nie postrzegali jej jako osoby wiecznie szukającej dziury w całym.

Wskazówki – Zastanów się, jakie nauki wyniesione z dzieciństwa przyczyniają się do rozwoju twoich mocnych stron oraz jakie zachowania mogą być potrzebne dla ich zrównoważenia. Przeczytaj książkę Alice Miller Dramat udanego dziecka. Autorka pokazuje, jak niektórzy dorośli reagują w niewłaściwy sposób, ponieważ w procesie wychowawczym zaszczepiono im poczucie bezwartościowości, bądź też oczekiwania ich rodziców były nierealistycznie wysokie {czasami te sprawy się łączą). Książka pomaga działać bardziej świadomie, a nie pod dyktat komunikatów z dzieciństwa. WTwojej głowie odtwarzana jest taśma z komunikatami z dzieciństwa. Jeśli komunikaty z tej taśmy nie pozwalają osiągać celów, zastąp je nowymi. Jeśli komunikaty są tak silne, że masz z tym trudności, zastanów się nad podjęciem terapii. Powieś w widocznym miejscu i często powtarzaj sobie słynną maksymę Eleanor Roosevelt: „Nikt nie jest w stanie obudzić w nas poczucia niższości bez naszej zgody”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

File not writeable: /home/lentoid/domains/lentoid.pl/wp-content/plugins/special-recent-posts/cache/srpthumb-p871-100x100-no.jpg
Problem detected on file:/home/lentoid/domains/lentoid.pl/wp-content/uploads/dziewczyna29.jpg
File not writeable: /home/lentoid/domains/lentoid.pl/wp-content/plugins/special-recent-posts/cache/srpthumb-p869-100x100-no.jpg
Problem detected on file:/home/lentoid/domains/lentoid.pl/wp-content/uploads/dziewczyna40.jpg
File not writeable: /home/lentoid/domains/lentoid.pl/wp-content/plugins/special-recent-posts/cache/srpthumb-p1079-100x100-no.jpg
Problem detected on file:/home/lentoid/domains/lentoid.pl/wp-content/uploads/dziewczyna34.jpg
File not writeable: /home/lentoid/domains/lentoid.pl/wp-content/plugins/special-recent-posts/cache/srpthumb-p1077-100x100-no.jpg
Problem detected on file:/home/lentoid/domains/lentoid.pl/wp-content/uploads/dziewczyna34.jpg
File not writeable: /home/lentoid/domains/lentoid.pl/wp-content/plugins/special-recent-posts/cache/srpthumb-p1015-100x100-no.jpg
Problem detected on file:/home/lentoid/domains/lentoid.pl/wp-content/uploads/dziewczyna39.jpg
File not writeable: /home/lentoid/domains/lentoid.pl/wp-content/plugins/special-recent-posts/cache/srpthumb-p1013-100x100-no.jpg
Problem detected on file:/home/lentoid/domains/lentoid.pl/wp-content/uploads/dziewczyna71.jpg

Wpisy