Obsługa firm, biuro rachunkowe Warszawa | |

Metoda popytu na pieniądz

Metodę popytu na pieniądz zastosował po raz pierwszy Cagan (1958), który obliczył korelację popytu na pieniądz i obciążenia podatkowego (jako jednej z przyczyn szarej strefy) dla Stanów Zjednoczonych w okresie 1919-1955. Dwadzieścia lat później Gutmann (1977) wykorzystał to samo podejście, ale bez jakichkolwiek metod statystycznych. Podejście Cagana zostało następnie rozwinięte przez Tanzie- go (1980, 1983), który ekonometrycznie oszacował funkcję popytu na pieniądz dla Stanów Zjednoczonych na lata 1929-1980 w celu określenia szarej strefy. Jego metoda zakłada, że transakcje z szarej strefy są realizowane za pomocą gotówki, by nie pozostawiać zauważalnych śladów dla władz. Wzrost wielkości szarej strefy zwiększy tym samym popyt na pieniądz. By wyizolować wynikający z tego „nadmiar” popytu na pieniądz, ekonometrycznie szacuje się popyt na pieniądz w czasie. Wszystkie konwencjonalne możliwe czynniki, takie jak wzrost dochodu, nawyki płatnicze, stopy procentowe, są kontrolowane. Dodatkowo takie zmienne, jak obciążenie podatkami pośrednimi i bezpośrednimi, regulacje rządowe i złożoność systemu podatkowego, które z założenia są głównymi czynnikami skłaniającymi ludzi do pracy w szarej strefie, są włączone do równania. Podstawowe równanie regresji dla popytu na pieniądz, zaproponowane przez Tanziego (1983) to: ln (C/Ma)t = p0 + P, ln (1 + TW), + P2 ln (WS/Y), + p3 ln Rt + P4 ln (Y/N), + u, z p! > 0, p2 > 0, p3 < 0, p4 > 0 gdzie:

In – logarytm naturalny, C/M2 – stosunek zasobów gotówkowych do rachunków bieżących i oszczędnościowych. Szczegółowa krytyka podejścia transakcyjnego! Bocschoten, Fasę (1984), Frey i Pommerehne (1984), Kirchgaessner (1984), Tanzi (1982, 1986), Dallago (1990), Thomas (1986, 1992, 1999), Giles (1999a), Pederson (2003) oraz Janisch, Briimmerhoff (2005) i Breusch (2005a, 2005b).

TW – średnia ważona stawki podatkowej (by przedstawić zmiany w wielkości szarej strefy), WS/Y – udział wynagrodzeń i pensji w dochodzie narodowym (by zawrzeć zmiany w sposobie płacenia i strukturze zasobów pieniężnych),

R – stopa procentowa dla depozytów (by zawrzeć koszt alternatywny zasobów gotówkowych), Y/N – dochód per capitan.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Wpisy

Zasoby porozumień prywatnych

Kierując się tą intuicją, sta[...]

Opuszczanie zebrań

Pozbądź się przekonania, że z[...]

Odmowa przyjęcia prestiżowych zadań

Dyrektor operacyjny małego od[...]

Oddawanie swoich pomysłów

Tę historię wszyscy znamy aż [...]

Notowanie, parzenie kawy i robienie kopii

W każdej minucie, każdego dni[...]

Zastosowana metodologia - dalszy opis

Powyższe podejście pozwala na[...]