| |

Szacunki szarej strefy przy wykorzystaniu metod pośrednich

Szarą strefę można mierzyć za pomocą metod zwanych bezpośrednimi, o charakterze mikroekonomicznym, oraz pośrednimi, o charakterze makroekonomicznym. Metody bezpośrednie bazują na obserwacji wprost szarej strefy, głównie za pomocą ankiet. Metody pośrednie pozwalają szacować skalę działań nieformalnych w gospodarce poprzez jej zmienne – symptomy, które przetwarzane są w odpowiednich modelach eko no metrycznych. Projekt badawczy, którego pokłosiem jest prezentowana książka, korzysta głównie z metod bezpośrednich o charakterze ilościowym i jakościowym. Niemniej na niewielką skalę przeprowadzono również szacunki oparte na metodach pośrednich. Metody pośrednie mogą bazować na różnicach między pewnymi agregatami makroekonomicznymi (na przykład PKB w ujęciu wydatków i dochodów), pakietach wskaźników uznanych za symptomy szarej strefy bądź jednym wskaźniku związanym z tym zjawiskiem.

Poniżej zostanie zaprezentowany model oparty na badaniu popytu na pieniądz gotówkowy (tak zwana metoda Tanziego). Zakłada ona, że podmioty działające w sektorze nieformalnym unikają używania systemu bankowego, aby nie pozostawiać łatwych do wykrycia śladów transakcji. Można zatem domniemywać, że wzrost popytu na pieniądz gotówkowy, którego nie da się wyjaśnić za pomocą standardowych czynników, oznacza rozwój szarej strefy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Wpisy

Zasoby porozumień prywatnych

Kierując się tą intuicją, sta[...]

Opuszczanie zebrań

Pozbądź się przekonania, że z[...]

Odmowa przyjęcia prestiżowych zadań

Dyrektor operacyjny małego od[...]

Oddawanie swoich pomysłów

Tę historię wszyscy znamy aż [...]

Notowanie, parzenie kawy i robienie kopii

W każdej minucie, każdego dni[...]

Zastosowana metodologia - dalszy opis

Powyższe podejście pozwala na[...]