| |

Wykorzystywanie zmiennej podatkowej

Jedynym (słabym) uzasadnieniem wykorzystania tylko zmiennej podatkowej jest fakt, że zmienna ta ma zdecydowanie największy wpływ na wielkość szarej strefy w badaniach znanych autorom. Wyjątek stanowi badanie Frey i Weck-Hannemunn (1984), gdzie zmienna „nicmoralność podatkowa” ma ilościowo większy i statystycznie silniejszy wpływ niż bezpośredni udział podatku w metodzie modelu. W badaniu dla Stanów Zjednoczonych, w którym poza różnymi pomiarami podatkowymi dostępne są

-Zgodnie z tym, co twierdzi Garda (1978). Park (1979) i Feige (1996), wzrost popytu na gotówkę może wynikać w większym stopniu z zastoju w depozytach płatnych na żądanie niż z większego obrotu gotówką spowodowanego działalnością szarej strefy, przynajmniej w przypadku Stanów Zjednoczonych.

– Blades (1982) i Feige (1986, 1996) krytykują badania Tanziego ze względu na to, że dolar amerykański jest używany jako międzynarodowy środek płatniczy. Tanzi powinien bowiem rozważyć (i skontrolować) obecność dolarów amerykańskich, które są używane jako międzynarodowy środek płatniczy i są trzymane w gotówce za granicą37. Ponadto Frey i Pommerehne (1984) i Thomas (1986, 1992, 1999) twierdzą, że szacunkowe parametry Tanziego nie są zbyt stabilne38.

– Większość badań zakłada taką samą szybkość obiegu pieniądza w obu typach gospodarki. Jak utrzymują Hill i Kabir (1996) w odniesieniu do Kanady i Kloviand (1984) w odniesieniu do krajów skandynawskich, istnieją znaczne wątpliwości co do szybkości obiegu pieniądza w oficjalnej gospodarce, a szybkość obiegu pieniądza w ukrytym sektorze jest tym trudniejsza do oszacowania. Bez wiedzy na temat szybkości obiegu pieniądza w szarej strefie trzeba przyjąć założenie o „równej” szybkości obiegu pieniądza w obu sektorach.

– Ahumada, Alvaredo, Canavese i Canavese (2004) wykazują, że podejście pieniężne, wraz z założeniem o równej szybkości obiegu pieniądza w zgłaszanych i ukrytych transakcjach jest możliwe tylko, jeśli elastyczność dochodowa jest równa 1. Ponieważ nie jest tak w większości państw, obliczenia należy poprawić.

– Założenie o braku szarej strefy w roku bazowym jest dyskusyjne. Odejście od tego założenia znowu doprowadziłoby do zwiększenia obliczonej wielkości szarej strefy. dane o regulacji, niemoralności podatkowej, minimalne stawki wynagrodzenia, zmienna podatkowa ma dominujący wpływ i przyczynia się do około 60-70% wielkości szarej strefy, zob. Zilberfarb (1986).

– 37 W innym badaniu Tanzi (1982. szczególnie ss. 110-113) w sposób wyraźny odpiera te zarzuty. Bardzo szczegółowa analiza kwoty dolarów amerykańskich wykorzystywanych za granicą i pieniądza amerykańskiego wykorzystywanego w szarej strefie i do „klasycznych” działań przestępczych została przeprowadzona przez Rogoffa (1998), który wnioskuje, że banknoty o dużych nominałach są silą napędową wzrostu szarej strefy i klasyczne działania przestępcze wynikają w dużym stopniu z mniejszych kosztów transakcji.

– 38 Jednak w badaniach dla państw europejskich Kirchgaessner (1983, 1984) i Schneider (1986) stwierdzają, że wyniki szacowania dla Niemiec, Norwegii i Szwecji są dość poprawne przy użyciu metody popytu na pieniądz. Hill i Kabir (1996) stwierdzają w przypadku Kanady, że przyrost szarej strefy waha się w zależności od stosowanej zmiennej podatkowej stwierdzają: „gdy zostaną wybrane teoretycznie najlepsze stawki podatkowe i wykorzystuje się wiarygodne wartości szybkości, ta metoda szacuje ekonomiczny wzrost w latach 1964-1995 w przedziale 3-11 procent PKB” (Hill, Kabir 1996, s. 1553).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Wpisy

Zasoby porozumień prywatnych

Kierując się tą intuicją, sta[...]

Opuszczanie zebrań

Pozbądź się przekonania, że z[...]

Odmowa przyjęcia prestiżowych zadań

Dyrektor operacyjny małego od[...]

Oddawanie swoich pomysłów

Tę historię wszyscy znamy aż [...]

Notowanie, parzenie kawy i robienie kopii

W każdej minucie, każdego dni[...]

Zastosowana metodologia - dalszy opis

Powyższe podejście pozwala na[...]